Witam,

Mam poważny problem, ciągle szukam na necie porad i nie mogę znaleźć. Może Wy mi pomożecie?

Moja sytuacja jest trochę dziwna. Mam rodzinę, żona ma 32 lata, mamy 2 dzieci. Moja żona jest uzależnioną alkoholiczką od ok. 10 lat. Jedynie jak była w ciąży i kilka miesięcy po urodzeniu nie piła. Co jest tragiczne – skutecznie ukrywała przede mną swoje uzależnienie, dopiero dwa tygodnie temu, po skandalu w gronie znajomych, przyznała mi się do wszystkiego. Udawało jej się tak długo ukrywać swój nałóg, ponieważ zasłaniała się kłopotami zdrowotnymi a skutki picia widziałem jako skutki brania silnych leków przeciwbólowych. Ostatni potrafiła wypić 3 butelki wina dziennie, a jak wracałam z pracy to już spała.

Dwa tygodnie temu przyznała się do wszystkiego, przyznała się bo już przestała radzić sobie ze skutkami picia i wywołała skandal. BYŁ TO DLA MNIE SZOK!
Ale dobry fakt – nie chce już więcej pić! Zmieniła się całkowicie, mam zupełnie inną żonę. Wszystkie jej zachowania są inne, nawet pachnie inaczej!

Jako jedno z pierwszych kroków przeciwko piciu, złożyła w kościele przed ołtarzem „Zobowiązanie do trzeźwości” – jesteśmy wierzącymi i praktykującymi osobami, więc jest to dla nas bardzo ważne. Następnie przez kilka nocy rozmawialiśmy o wszystkim, jeszcze nigdy tyle z nią nie rozmawiałem. Potem poszła do AA, lecz tam była niezupełnie zadowolona. Pobyt wśród tych ludzi działał na nią przygnębiająco i bardzo stresująco. Ma teraz termin do psychologa.

Ja ze swojej strony otaczam ją największą miłością jaką mogę jej dać, Dla niej rzuciłam tymczasowo pracę, aby być z nią przez co najmniej kilka pierwszych tygodni.

Kochani, powiedzcie mi jak mogę jej jeszcze pomóc w tym, ona nienawidzi tych 10 minionych lat i siebie samej z tego okresu, ale boję się, że moja wiedza to za mało. Szukam ciągle na necie, ale takiego problemu nie znalazłem. Bo nie mam problemu z tym, że ona chce wrócić do nałogu, tylko problem jak ją wspomagać, jak nie powodować pokus (które ma ciągle) jak ją umacniać w tym postanowieniu.
Pozdrawiam serdecznie.

Witam,

Mam poważny problem, ciągle szukam na necie porad i nie mogę znaleźć. Może Wy mi pomożecie?

Moja sytuacja jest trochę dziwna. Mam rodzinę, żona ma 32 lata, mamy 2 dzieci. Moja żona jest uzależnioną alkoholiczką od ok. 10 lat. Jedynie jak była w ciąży i kilka miesięcy po urodzeniu nie piła. Co jest tragiczne – skutecznie ukrywała przede mną swoje uzależnienie, dopiero dwa tygodnie temu, po skandalu w gronie znajomych, przyznała mi się do wszystkiego. Udawało jej się tak długo ukrywać swój nałóg, ponieważ zasłaniała się kłopotami zdrowotnymi a skutki picia widziałem jako skutki brania silnych leków przeciwbólowych. Ostatni potrafiła wypić 3 butelki wina dziennie, a jak wracałam z pracy to już spała.

Dwa tygodnie temu przyznała się do wszystkiego, przyznała się bo już przestała radzić sobie ze skutkami picia i wywołała skandal. BYŁ TO DLA MNIE SZOK!
Ale dobry fakt – nie chce już więcej pić! Zmieniła się całkowicie, mam zupełnie inną żonę. Wszystkie jej zachowania są inne, nawet pachnie inaczej!

Jako jedno z pierwszych kroków przeciwko piciu, złożyła w kościele przed ołtarzem „Zobowiązanie do trzeźwości” – jesteśmy wierzącymi i praktykującymi osobami, więc jest to dla nas bardzo ważne. Następnie przez kilka nocy rozmawialiśmy o wszystkim, jeszcze nigdy tyle z nią nie rozmawiałem. Potem poszła do AA, lecz tam była niezupełnie zadowolona. Pobyt wśród tych ludzi działał na nią przygnębiająco i bardzo stresująco. Ma teraz termin do psychologa.

Ja ze swojej strony otaczam ją największą miłością jaką mogę jej dać, Dla niej rzuciłam tymczasowo pracę, aby być z nią przez co najmniej kilka pierwszych tygodni.

Kochani, powiedzcie mi jak mogę jej jeszcze pomóc w tym, ona nienawidzi tych 10 minionych lat i siebie samej z tego okresu, ale boję się, że moja wiedza to za mało. Szukam ciągle na necie, ale takiego problemu nie znalazłem. Bo nie mam problemu z tym, że ona chce wrócić do nałogu, tylko problem jak ją wspomagać, jak nie powodować pokus (które ma ciągle) jak ją umacniać w tym postanowieniu.
Pozdrawiam serdecznie.

PJ.

Mam syna który systematycznie , pije alkochol, czasami ,co dziennie jest na fazie, ale od piątku do niedzieli ,po pracy upija się .Żona wygoniła go z domu ,mieszka na stancji ,czytajac te porady doszedłem do wniosku ,że robiłem zle ,bo pomagałem mu finansowo, zapraszałem na obiadki , kupowałem żywność, a on to wykorzystywał .Rozmowy nic nie dają , prośby równierz . Cz mogę jako ojciec mu jeszcze jakoś pomuc -bo nie wiem co mam dalej robić? proszę o pomoc

Witam. Mam 20 lat i mieszkam z matka, która jest alkoholiczką i młodszym bratem. Nie pije ona wódki lecz z 8 piw dzień w dzień obojętnie gdzie idzie i co robi. Pierwsza rzecz jaką robi w dniu po tym jak się obudzi jest otworzenie puszki a ostatnią jak idzie spać odłożenie pustej puszki przy łóżku.. Najgorsze jest to że na to wszystko patrzy 3letni brat. Mama wychodzi z nim na spacery dba o niego i wogóle ale przy tym pije otwierąc puszkę za puszką. Swoim zachowaniem sprawia że dziecko jest bardzo źle wychowywane. Zależnie jaki ma dzień róźnie się zachowuje. Potrafi siedzieć całymi dniami i nic nie robić a potafi też zrobić obiad posprzątać itd. Najgorsze jest jednak że po kilku piwach przy złym humorze krzyczy i przeklina przy dziecku nie raz też ale to są pojedyncze wybuchy krzyczy na nie... Chodzi ona na spotkania aa ale nic to nie pomaga ponieważ chodzi tam z przymusu żeby jej opieka dziecka nie wzieła... Próbowałem rozmawiać z nią na wszelkie możliwe sposoby od ignorancji po szantaż że wezmę dziecko i oddam do rodziny zastępczej do przede wszystkim próby pomocy przez namowe pójścia z nia do psychologa ale ona nie chce isc. Oczywiście jak każdy alkoholik nie widzi swoich błędów popełnianych przez alkohol i wszytkie z nich tłumaczy abstrakcyjnie albo tym że nie ma faceta... Przez alkohol znajomi pozrywali z nią kontakty a ojciec dziecka zostawił i przyjeżdźa tylko co jakiś czas do polski do małego. Do mamy nie idzie dotrzeć w żadny sposób, żadną metodą, niczym... Co mógł bym zrobić w tym wydaje mi się ciężkim przypadku???

pije jak mam za swoje. potem zaczynaje sie pozyczanie. nieumiem radzic sobie z agresja po wypicju (nieudezylem nikogo z rodziny tylko z osiedla. jak wypije to wpewnym momencie trace kontrole z rzeczywistoscia. na początku pije ... a po tym trace swoje zmysly jak mam punkt zaczepienia to tam wale swoja agresie. nigdy kobiety sami goscie co sa lepiej ustawieni niz ja .szukam pomocy