Jak pogodzić się ze śmiercią?

Niektórzy ludzie nie wiedzą, co powiedzieć osobie, która znajduje się w żałobie. Ludzie w różny sposób reagują na śmierć. Niektórzy mówią zbyt dużo, inni w ogóle nic nie mówią, jeszcze inni wypowiadają same złe rzeczy. Czasami gdy dziecko umiera, pogrążeni w żalu rodzice słyszą, że mogą mieć następne. Ale każdy kto straci dziecko wie, że żadne inne go nie zastąpi. Czasami ludzie w dobrej intencji mówią, że śmierć była wolą Boga i dana osoba odeszła by być z Nim teraz w niebie. To może być prawda, ale być może nie to chcesz usłyszeć w danej chwili. Staraj się nie obrażać, jeśli ktoś powie komentarz, który według ciebie jest nieodpowiedni lub jest oznaką braku wrażliwości.

Trzeba przejść przez różne etapy żalu, aby w końcu zaakceptować śmierć. Głównym problemem emocjonalnym jest borykanie się ze złością, niedowierzaniem lub samotnością. Gdy śmierć nastąpi nagle, najczęstszą reakcją jest niedowierzanie. Kiedy spodziewasz się, że ktoś umrze (np. na skutek choroby) i masz czas, by przygotować się na to psychicznie, świadomie przechodzisz przez etap niedowierzania. Inaczej jest, gdy śmierć przychodzi niespodziewanie. Niektórzy ludzie czują potrzebę zobaczenia ciała zmarłej osoby, inni natomiast czują się z tym niekomfortowo. Ważne jest, aby być wrażliwym na uczucia innych, ale należy robić to, co uważasz, że będzie najlepsze dla ciebie. Bez względu na okoliczności, żal wywołuje mnóstwo emocji, których nie należy tłumić w sobie.

Nie musisz przechodzić przez to samotnie. Nawet jeśli twoi przyjaciele i rodzina nie wiedzą co powiedzieć, bądź zrobić, zwykle chcą oni dla ciebie jak najlepiej. W obecnym świecie nie skupiamy dużo uwagi na najważniejszych wydarzeniach w naszym życiu. Spodziewamy się, że szybko przeżyjemy daną sytuację i pójdziemy dalej. Jednak każdy z nas jest inny. Reakcja na śmierć może więc być bardzo różna. Przyjmij pomoc, jeśli ktoś będzie ci ją oferował. Nie pozwól jednak, by ktokolwiek mówił ci, że czas już zapomnieć i iść dalej. Jesteś jedyną osobą, która tak naprawdę wie, co czujesz.

To normalne, że będziesz złościć się na Boga. Śmierć wstrząsa wiarą nawet największych katolików. Jeśli widzimy cierpienie starszej osoby lub śmierć dziecka w młodym wieku, czasami pytamy Boga, dlaczego pozwala na takie rzeczy. Teraz jednak nie jest odpowiedni czas na debatę nad tym pytaniem. Trzeba zaakceptować swoje uczucia, to naprawdę naturalne. Musisz przejść przez okres wyparcia i złości, aby w końcu zaakceptować śmierć.

Jeśli umrze twój współmałżonek, staraj się przez rok nie wprowadzać żadnych większych zmian. Eksperci twierdzą, że pierwszy rok po śmierci jest najtrudniejszy. Człowiek przechodzi przez różne etapy i nie jest emocjonalnie zdolny do podejmowania ważnych decyzji. Oczywiście jeśli zmiany zostały rozpoczęte przez śmiercią, możesz je doprowadzić do końca. Same kwestie formalne będą cię kosztować dużo wysiłku i cierpienia. Rób tylko to co musisz, nie staraj się wprowadzać żadnych istotnych zmian.

Śmierć czasem oddala rodzinę, zamiast ją do siebie zbliżać. W czasie żałoby członkowie rodziny bardzo często nie ukrywają swoich emocji. Niektórzy z nich mogą czuć się źle traktowani, opuszczeni, źli lub niezrozumiani. Trzeba podejmować decyzje, ale czasami nie ma w rodzinie całkowitej zgody. Testamenty często różnią się od oczekiwań i członkowie rodziny zmarłego mogą mieć pretensje dotyczące nierówno podzielonego majątku. Wiele razy zdarza się, że rodzina zapomina o ważnych sprawach i koncentruje się tylko na swoich potrzebach. Gdy pojawią się spory, postaraj się zachować spokój. Zazwyczaj nie ma takiej możliwości, by wszystkich uszczęśliwić.

Jeśli stracisz kogoś bliskiego, najpierw zadbaj o siebie. Gdy poradzisz sobie z niedowierzaniem i złością, przyjdzie czas na smutek i samotność. Zdajesz sobie sprawę z tego, że nie ma już osoby, z którą spędzałaś cały swój wolny czas. To normalne, że brakuje ci tej osoby i chcesz by było inaczej. Trudno o tym zapomnieć, zaakceptować zmiany i iść dalej. Bezpośrednio po śmierci bliskiej osoby na pewno doświadczysz wsparcia ze strony przyjaciół i rodziny. Ale miną tygodnie i miesiące i okaże się, że w zasadzie zostałeś sam. Możesz korzystać z pomocy innych osób, ale jest kilka rzeczy, które musisz zrobić samodzielnie. Najważniejsze jest to, by zadbać o siebie. Jest to jedyny moment, gdy stawianie swoich potrzeb nad potrzeby innych jest całkowicie uzasadnione.

Nie ma nic złego w proszeniu o pomoc. Czasami wiara w Boga, miłość, wsparcie przyjaciół i rodziny nie wystarczy. Być może poczujesz potrzebę rozmowy z księdzem lub psychologiem. W wielu ośrodkach istnieją grupy wsparcia. Niektórzy ludzie uważają, że prowadzenie pamiętnika, a nawet pisanie listów do zmarłego pomaga. Celem tego działania jest uwolnienie złych emocji. Każdy jest inny i tylko ty możesz zdecydować, co jest dla ciebie najlepsze.

Każdy kto stracił kogoś bliskiego zastanawia się czy można być znów szczęśliwym. Z czasem coraz łatwiej będzie poradzić sobie ze śmiercią. Dotrzesz do punktu, w którym będziesz się zastanawiać, co można wyciągać z tych doświadczeń.

Nie zawsze można się przygotować na śmierć, ale każda śmierć ma jakiś głębszy sens.