do rybeczka: Nie napisałaś dlaczego cię zostawił i co się stało. Jednak tak czy owak, jeśli cię zostawił, to jak najszybciej musisz się od niego wyprowadzić (do rodziców lub sobie coś wynająć). Zostanie u niego w domu będzie nierozsądne - będziesz jeszcze bardziej cierpieć). Oczywiście nie będzie ci łatwo jednak musisz się jakoś pozbierać - im szybciej to zrobisz tym szybciej wrócisz do normalnego życia. Nie chcę tutaj wzbudzać w tobie jakiś nadziei jednak czy zostawił cię definitywnie czy może jest jeszcze szansa na to, abyście byli razem? W każdym przypadku jednak (czy jest szansa czy jej nie ma) musisz się wyprowadzić, zacząć odwiedzać przyjaciółki, chodzić na aerobik, basen, umawiać się ze znajomymi do kina, klubu itd. Musisz zacząć żyć jak człowiek i się uniezależnić - póki tego nie zrobisz to nie wzbudzisz jego zainteresowania swoją osobą - on będzie cię tylko żałował a przecież nie o litość tu chodzi. Jak to mówią, w miłości nie ma litości i taka jest prawda. Musisz być bardziej atrakcyjna jako człowiek a nie zachowywać się jak rzep. Nie wiem czy wszystko skończone między wami czy nie, ale musisz walczyć - a walką jest wyłącznie opamiętanie się, ogarnięcie i życie.

PS. nie wiem czy napisałaś świadomie czy nie "nie wyobrażam sobie życia bez niego" jednak jeśli tak to mam tu parę uwag. Jeśli to cię nie dotyczy i zachowywałaś się w związku inaczej niż niżej opisane to się nie przejmuj i nie obrażaj. Jednak jeśli taka jest prawda to musisz coś przemyśleć i się zmienić.

Zwykle dziewczyny zbyt podporządkowane używają słów "on jest całym moim światem" czy "nie potrafię żyć bez niego". Jeśli taka byłaś to popełniłaś fatalny błąd! Żaden facet nie chce być dla kobiety "całym jej światem". Faceci pragną kobiet zachowujących się po swojemu, mających swoje racje, swoje argumenty, swój tok myślenia, mających "inny" świat niż oni i swoich znajomych. Takie podporządkowywanie się, nadskakiwanie i "kochanie nad życie" jest gwoździem do trumny. Facetowi po prostu się nudzi. Po co ma być z kimś takim? Faceci lubią imponować kobietom, walczyć o nie, poznawać je ciągle od nowa - nie chcą być z marionetkami. Jeśli ty taka byłaś (zawsze na zawołanie, zawsze przy nim, wychodziłaś tylko z nim, on podejmował decyzje, ubierałaś się tak jak on chciał itd) to teraz tym bardziej musisz się wyprowadzić i pokazać, że potrafisz sobie sama doskonale radzić i przede wszystkim "potrafisz żyć bez niego". A wiesz mi, że potrafisz - wszyscy potrafią. Jest to bolesne cóż - życie to nie pasmo samych szczęśliwych momentów. Aby żyć pełnią trzeba również pocierpieć, popłakać i doznać zawodu.

do annnaaa: Skoro tak was do siebie ciągnie to dlaczego ze sobą nie jesteście? Czy z własnej dumy - ani jedno ani drugie nie chce się przyznać do tego że zależy mu, czy może był jakiś powód? Jeśli z własnej dumy to cóż - ktoś musi w końcu zrobić pierwszy krok. Jeśli był zaś powód to jaki? Czy powód rozstania jest ważny czy mogłabyś z nim żyć i go zaakceptować, nawet jeśli miałby się w przyszłości powtarzać?